خلوتی با پروین اعتصامی
شمارهٔ ۱۴ - از یک غزل
مثنویات، تمثیلات و مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی روی دوست، دوش شب ما سحر نداشتسوز و گداز شمع و من و دل اثر نداشت
۲
مهر بلند، چهره ز خاور نمینمودماه از حصار چرخ، سر باختر نداشت
۳
آمد طبیب بر سر بیمار خویش، لیکفرصت گذشته بود و مداوا ثمر نداشت
۴
دانی که نوشداروی سهراب کی رسیدآنگه که او ز کالبدی بیشتر نداشت
صفحهٔ ۱ از ۳