خلوتی با قاسم انوار
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
لب عالم منم،چه لب؟لب لبمنکر این سخن مباش، «فتب »
۲
عقل و جانم ربود و حیران ساختاین بود شاق عشق ونشائه حب
۳
گر به جائی رسیده ای،ای دلسخن از ماه گو، چه جای شهب؟
۴
گر ترا آه آتشین باشددر دمی حاصلست رفع حجب
صفحهٔ ۱ از ۲