خلوتی با قاسم انوار
بخش ۲۸ - الحکایة فی کمال العشق و التوحید
انیس العارفین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود یک پروانه شوریده حالجان شیرین کرده بر آتش حلال
۲
دید شمعی راکه با صد سوز ودرداشک گلگون میرود بر روی زرد
۳
غیرتش بگرفت دامن،مردوارچرخ میزد گرد آتش بیقرار
۴
گفت باشمع :ای اسیر درد و داغتا چه گم کردی که جویی با چراغ؟
صفحهٔ ۱ از ۵