خلوتی با قاسم انوار
بخش ۳۲ - حکایت استاد و شاگرد
انیس العارفین
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بود استادی به غایت پرهنرداشت شاگردی چو شیطان حیله گر
۲
خیره و بی شرم و دزد و بوالفضولاوستاد از فعل او دایم ملول
۳
از قضا آن مرد مسکین را هوسشد که شیرینی خورد بی خرمگس
۴
در دکانش کاسه ای پر شهد بودخاطرش هر لحظه رغبت می نمود
صفحهٔ ۱ از ۱۵