خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه شاهدی است که با ماست در میان امشبکه روشن است ز رویش همه جهان امشب
۲
نه شمع راست شعاعی، نه ماه را تابینه زهره راست فروغی در آسمان امشب
۳
میان مجلس ما صورتی همی تابدکه آفتاب شد از شرم او نهان امشب
۴
بسی سعادت از این شب پدید خواهد شدکه هست مشتری و زهره را قران امشب
صفحهٔ ۱ از ۳