خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دم مزن گر همدمی می‌بایدتخسته شو گر مرهمی می‌بایدت
۲
تا در اثباتی تو بس نامحرمیمحو شو گر محرمی می‌بایدت
۳
همچو غواصان دم اندر سینه کشگر چو دریا همدمی می‌بایدت
۴
از عبادت غم کشی و صد شفیعپیشوای هر غمی می‌بایدت
صفحهٔ ۱ از ۳