خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شکر خوشه‌چین گفتارتسرو آزاد کرد رفتارت
۲
بس که طوطی جان بزد پر و بالز اشتیاق لب شکر بارت
۳
خار در پای گل شکست هزارز آرزوی رخ چو گلنارت
۴
هر شبی با هزار دیده سپهرمانده در انتظار دیدارت
صفحهٔ ۱ از ۳