خلوتی با عطار
غزل شمارهٔ ۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این چه سوداست کز تو در سر ماستوین چه غوغاست کز تو در بر ماست
۲
از تو در ما فتاده شور و شریاین همه شور و شر نه در خور ماست
۳
تا تو کردی به سوی ما نظریملک هر دو جهان مسخر ماست
۴
پاکباز آمده‌ایم از دو جهانکاتش‌ات در میانِ جوهر ماست
صفحهٔ ۱ از ۲