خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۱۰
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
باز این لطف چه لطف است که در طبع هواستوین چه فیض فرح افزاست که در سیر صباست
۲
آنچه فصل است تحریک نسیم سحریهمه جا فیض رسان و همه را روح فزاست
۳
روش ابر بر اوراق گوهر ریزجنبش باد بر اطراف چمن غالیه ساست
۴
اگر دیده دل هست قدم نه در باغحقه غنچه بدست آر که پر شهد و شفاست
صفحهٔ ۱ از ۶