خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲۹ - قصیدهٔ انیس القلب در جواب قصیدهٔ بحر الابرار خاقانی
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم دُرجی‌ست اسرار سخن دُرهای غلتانشفضای علم دریا فیض حق باران نیسانش
۲
تعالی الله چه درهای لطیف آبدارست اینکه زیب گوش و گردن می کند ابکار عرفانش
۳
رهی دارد زبان گویا سوی این درج و آن دریاکه بی امساک می بینیم هر ساعت در افشانش
۴
زبانست آنکه انسانیش می خوانند اهل دلکه حیوان تا نمی گوید نمی گویند انسانش
صفحهٔ ۱ از ۳۴