خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای ذکر ذوق بخش تو زیب زبان مابی ذکر تو مباد زبان در دهان ما
۲
از سکه سعادت توفیق فیض تسترایج بهر معامله نقد روان ما
۳
آید ز ما همیشه خطا از تو مغفرتآنست مقتضای تو اینست شان ما
۴
بر حال ما ز غیر تو لطفی نمی رسدغیر تو نیست واقف راز نهان ما
صفحهٔ ۱ از ۲