خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای آنکه آفت دل و جان و تنی مرامن دوستم ترا تو چرا دشمنی مرا
۲
ای جان چه شود زانکه کنم میل زیستنیچون مهربان نه تو که جان منی مرا
۳
یوسف قرار قیمت خویش از زمانه یافتای در بی بها تو از او احسنی مرا
۴
شمعم من آتشی تو ز تو دوریم مبادزیرا حیات بخش دل روشنی مرا
صفحهٔ ۱ از ۲