خلوتی با فضولی
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر نباشد قید آن گیسوی خم بر خم مراکی بصد زنجیر بتوان داشت در عالم مرا
۲
با خیال آن پری خو کرده ام ناصح بروخوش نمی آید ملاقات بنی آدم مرا
۳
نه منم بی غم نه غم بی من دمی ایزد مگرآفرید از بهر من غم را و بهر غم مرا
۴
بی لب میگون آن گلرخ نمی یابم فرحگر شود جمشید ساقی می ز جام جم مرا
صفحهٔ ۱ از ۲