خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۷ - در شمه‌ای از حال خود و تأسف خرابی خانه و منقبت کاظمین علیهما السلام فرماید
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم که کرد فلک کشت زندگیم حصادمنم که داد زمین خاک هستیم بر باد
۲
مرا پدر بود آن مادر، این که می‌شنوداگر از آن کنم افغان، وگر ازین فریاد!
۳
وگر ز من شنود کس، چگونه بشمارمشکایتی که نهایت نداردش تعداد!
۴
هم، آن به خون دلم داد از ستم عادتهم، این به شیر غمم کرد از جفا معتاد!
صفحهٔ ۱ از ۴۲