خلوتی با آذر بیگدلی
شمارهٔ ۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مرغ اسیرم، چمنم آرزوستبنده غریبم وطنم آرزوست
۲
خنده ی گل چیست؟ از آن غنچه لبخنده ی کنج دهنم آرزوست!
۳
تشنه ی سرچشمه ی کوثر نیمرشحه ی چاه ذقنم آرزوست
۴
دور ز کویت، چو روم سوی خلد؛نالم و گویم؛ وطنم آرزوست!
صفحهٔ ۱ از ۲