خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عاشقان چه خوشتر رسوایی و ملامتوز ناصح خردمند ز آزار ما ندامت
۲
یا رب تو پرده بردار از کار تا بدانندکامروز در جهان کیست شایسته ی ملامت
۳
گیرم که ما نرنجیم تا کی رواست آخربا دوستان تغافل با دشمنان کرامت
۴
بیهوده وقت ما را ضایع همی گذارندترسم که برنیایند از عهده ی غرامت
صفحهٔ ۱ از ۲