خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهر جا بنگرم بالا و گرپستنبینم در دو عالم جز یکی هست
۲
درون خانه و بیرون در اوستهم او خود حلقه بر در زد هم او بست
۳
زیک شاخیم اگر شیرین اگر تلخزیک بزمیم اگر هشیار اگر مست
۴
بپایم شاخ گلبن رشته ی دامبراهم موج دریا حلقه ی شست
صفحهٔ ۱ از ۳