خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از خواجگان کرامت و از بندگان خطاستآنجا که فضل تست چه باک از گناه ماست
۲
ما را امید خواجه بسی به زطاعت استآن بنده مجرم است که نومید از خداست
۳
جز عجز و نیستی نپذیرند ارمغاناز ما که بازگشت بدر گاه کبریاست
۴
سلطان عشق خیمه برون زد زهر دو کونمارا از این چه غم که جهان سر بسر فناست
صفحهٔ ۱ از ۲