خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۶۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشق آفت و حسن دلفریب استنه طاقت آن نه زین شکیب است
۲
بر درد دلم دوا روا نیستاین درد که دارم از طبیب است
۳
گیرم که لب از سؤال بستمبا دل چه کنم که ناشکیب است
۴
یا رب ز کدام دام باشدکاین ناله ببوستان غریب است
صفحهٔ ۱ از ۱