خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
درد ما را نوبت بهبودی استوین غم ما آیت خشنودی است
۲
باز گشتستم ز سودای جهانسودما بر کف یکی بی سودی است
۳
در فراقت چیست دانی حال دلبا همان حالت که با ما بودی است
۴
با غم او خوش بود وقت نشاطگر نداند کس که این خشنودی است
صفحهٔ ۱ از ۱