خلوتی با عطار
حکایت مردی گران جان که در بیابان به درویشی رسید
عذر آوردن مرغان
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بس سبک مردی گران جان می‌دویددر بیابانی به درویشی رسید
۲
گفت چون داری تو ای درویش کارگفت آخر می‌بپرسی شرم دار
۳
مانده‌ام در تنگنای این جهانتنگ تنگ است این جهانم در زمان
۴
مرد گفتش اینچ گفتی نیست راستدر بیابان فراخت تنگناست
صفحهٔ ۱ از ۳