خلوتی با نشاط اصفهانی
شمارهٔ ۵
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بزم غیب از شمع ذاتش چون منور داشتندپرده داران صفاتش پرده بر در داشتند
۲
خواست بر نامحرمان پیدا شود حسن ازلمحرمانش صد ره از اول نهان تر داشتند
۳
شاهدان غیب را دادند اطوار ظهوررویشان بس در ظهور خویش مضمر داشتند
۴
خامه ی اظهار چون بر لوح امکان نقش بستاز نخستین صورت نوری مصور داشتند
صفحهٔ ۱ از ۱۵