خلوتی با امیرعلیشیر نوایی
شمارهٔ ۱۷ - تتبع مخدومی
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز ابر تیره برقی جست طرف کوهساران راکه روشن کرد هرسو شمع گل‌های بهاران را
۲
چو نرگس جام زر بگرفت و لاله ساغر یاقوتصلای باده زد مرغ چمن پرهیزگاران را
۳
تو نیز ای پیر دیر اندر چنین فصلی به سرمستیز کنج میکده سوی چمن کش می گساران را
۴
فکن ای مغبچه از یک مغانه جام مرد افکنبه رقص آر اول شب تا سحر شب زنده داران را
صفحهٔ ۱ از ۳