خلوتی با مجد همگر
شمارهٔ ۸
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا سوی تگنای دلم یافت راه دوستآن دل که توبه دوست بدی شد گناه دوست
۲
یکشب نرفت بر سر کویم به رسم یادروزی نکرد در دل ریشم نگاه دوست
۳
چون در دلم نشست چرا ننگرد در اوآن بی حفاظ دلبر و آن دل سیاه دوست
۴
از دل نیم پشیمان ایکاش سازدیاز نازنین دو دیده من تکیه گاه دوست
صفحهٔ ۱ از ۵