خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جادوان خدمت کنند آن چشم سحر آمیز رازنگیان سجده برند آن زلف جان آویز را
۲
توبه و پرهیز کردم ننگرم زین بیش منزلف جان آویز را یا چشم رنگ آمیز را
۳
گر لب شیرین آن بت بر لب شیرین بدیجان مانی سجده کردی صورت پرویز را
۴
با چنان زلف و چنان چشم دلاویز ای عجبجای کی ماند درین دل توبه و پرهیز را
صفحهٔ ۱ از ۳