خلوتی با سنایی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مَن کِیَ‌ام کاندیشهٔ تو هم‌نَفَس باشَد مَرا؟یا تَمَنّایِ وِصالِ چون تو کس باشد مرا؟
۲
گر بُوَد شایستهٔ غم خوردنِ تو جانِ من،اینْ نصیبَ ازْ دولتِ عشقِ تو بَس باشد مرا
۳
گر نَه عشقت سایهٔ من شد؟ چرا هر گه که منرویْ بَرتابم اَزو پویان ز پَس باشد مرا؟
۴
هر نَفَسْ کان را به یادِ روزگارِ تو زَنَمجملهٔ عالم طُفیلَ آنْ نَفَسْ باشد مرا
صفحهٔ ۱ از ۲