خلوتی با میرزاده عشقی
شمارهٔ ۲۰ - رخساره پاک
غزلیات و قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من چو یک غنچه بشکفته گریبان چاکمگر چو گل باشم، در چشم خسان خاشاکم
۲
داده فتوای به ناپاکی من مفتی شهرکز چه بر ساحت پاکیزه دین هتاکم
۳
شکر یزدان که خود این عیب نکردند مراکه بر دیده ناپاک کسان ناپاکم
۴
گر در آئینه ناپاک ببینی، رخ پاکنقص رخ نیست، چنین حکم کند ادراکم
صفحهٔ ۱ از ۴