خلوتی با مشتاق اصفهانی
شمارهٔ ۳۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بی‌تو گو سوزد ز برق آه گشت دل مرانیست هرگز حاصلی زین کشت بی‌حاصل مرا
۲
کاش ایدل گلرخان و شعله رخساران کنندبلبل گلشن ترا پروانه محفل مرا
۳
کی رهم از ورطه عشقت که خواهد ناخداغرقه گرداب نه آسوده ساحل مرا
۴
در غمت از مرگ گفتم گردد آسان مشکلمجان سپردم آخر و آسان نشد مشکل مرا
صفحهٔ ۱ از ۳