خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۲۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با من دلت آشنا نمی گرددوز تو دل من جدا نمی گردد
۲
هر چند وفای من رها کردیاز دست تو دل رها نمی گردد
۳
از بهر سه بوسه زان دو لب هرگزیک حاجت من روا نمی گردد
۴
روزی که دو چشم من نمی گریددرشهر یک آسیا نمی گردد
صفحهٔ ۱ از ۲