خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۲۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلبل گشاده کرد زبان بر ثنای گلمعشوق بلبل است رخ دلگشای گل
۲
هر شب ز شام تا به سحر ساحری کنیممن در ثنای بلبل و او در ثنای گل
۳
معزول گشت ساقی و منسوخ شد سماعاین از نوای بلبل و آن از لقای گل
۴
در زیر شکر و منتم از گوش و چشم خودگاه از برای بلبل و گاه از برای گل
صفحهٔ ۱ از ۲