خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلبل رسید نغمهٔ بلبل رها مکنگلبن شکفت جز همه بر گل ثنا مکن
۲
از روی دوست دیده خود را تهی مداروز دست خویش دستهٔ گل را جدا مکن
۳
گر عهد کرده‌ای که نگیری قدح به دستآن عهد را چو عهد گل آمد وفا مکن
۴
روز می است ساغر می را ز کف منهوقت گل است صحبت گل (را) رها مکن
صفحهٔ ۱ از ۲