خلوتی با ادیب صابر
شمارهٔ ۸
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اگر چه داد سخن در زمانه من دادمستاره وار زمانه نمی دهد دادم
۲
زمانه گرچه زمن یافته است روزی دادچرا به من ندهد آنچه من بدو دادم
۳
رهی نماند زنظم سخن که نسپردمدری نماند زلفظ دری که نگشادم
۴
به شعر من همه اهل زمانه دل شادندچه اوفتاد مرا کز زمانه ناشادم
صفحهٔ ۱ از ۴