خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
اذا ماشئت ان تحیی حیوة حلوة المحیابه رسوایی برآور سر ز مستوری برون نِهْ پا
۲
حدیث حسن و مشتاقی درون پرده پنهان بودبرآمد شوق از خلوت نهاد این راز بر صحرا
۳
ز خط و خال رخسارش قضا شکل نمود اولقلم برداشت هر ذره ورق پر گشت از انشا
۴
در آن گلشن هوا بودم که مستی زاد از نرگسدر آن مجلس صفا بودم که عشق از حسن شد پیدا
صفحهٔ ۱ از ۳