خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو اگر ز کعبه راندی، و گر از بهشت ما راغم بنده پرور تو به دری نهشت ما را
۲
چو حدیث راست گویان به همه مذاق تلخیمبه سفینه عزیزان نتوان نوشت ما را
۳
گل و برگ خانه ما همه بلبلان مستندکه به عاشقی برآمد همه کار و کشت ما را
۴
که نشست نیم ساعت بر ما زلال طبعان؟که ز پرده برنیامد همه خوب و زشت ما را
صفحهٔ ۱ از ۳