خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بر فلک تابد مسیحا رشته زنار مابر زمین منصور افرازد ستون دار ما
۲
از معاصی توبه می‌کردیم پیش از عاشقیاین زمان عصیان شود از کفر استغفار ما
۳
از شبان وادی ایمن نفس سوزان‌تریمموسی اندر طور می‌رقصد ز موسیقار ما
۴
شاهباز خامه ما عرض پروازی کندمرغ جنت راست آب و دانه در منقار ما
صفحهٔ ۱ از ۳