خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چه منت از مدد روزگار بر سر ماکه حسن فطرت اصلی نمود جوهر ما
۲
به شعر و شاهدم از کودکی نظربازیستکه عشق خیزد از آب و هوای کشور ما
۳
ز ذوق ما نشود باخبر مذاق سقیمدرست ذایقه داند عیار شکر ما
۴
کمان لعب به زه کرده در کمین بودمکه طایری ننشیند به بام منظر ما
صفحهٔ ۱ از ۳