خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز بس بود دل خود کام ناسپاس مراز روی هم رسد اندوه بی قیاس مرا
۲
بلا مقام مرا پیش ازین نمی دانستغم تو کرد درین شهر رو شناس مرا
۳
چه روز بود که تشریف عشق پوشیدمکه خوشدلی نشناسد درین لباس مرا
۴
ز رشک دوش چنان درهمم که نتوان بردبه بزم وصل تو امشب به التماس مرا
صفحهٔ ۱ از ۲