خلوتی با نظیری نیشابوری
شمارهٔ ۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تمکین خرد برد ز سر شور و شرم راپیری برهاند از شب غفلت سحرم را
۲
مانند ترنجم که خزان است بهارشدم سردی دی تازه کند برگ و برم را
۳
تا سدره بپرم اگرم در بگشایندهرچند که فرسوده قفس بال و پرم را
۴
کوتاهی عیشم پی پند دگران استدهر از پی تأدیب بردشاخ ترم را
صفحهٔ ۱ از ۳