خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ریش سازد ز نزاکت گل رخسار تراگر خلد خار به پا طالب دیدار ترا
۲
فرصت چشم گشودن به نگاهی ندهدکس چو حیرت نکشد غیرت رخسار ترا
۳
مگذر از خاک من ای شوخ که نتوان دیدندر کف جلوه گری دامن رفتار ترا
۴
تا ببالی بخود از خوبی خود در کار استدامن آینه یی آتش رخسار ترا
صفحهٔ ۱ از ۲