خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
این قدر طول امل ره میدهی در دل چرامصحف خود را این خط میکنی باطل چرا؟
۲
عیش دنیا احتلام خواب غفلت بیش نیستاز خیالی این قدر آلودگی ای دل چرا
۳
از محیط آرزو بگذر نفس تا میوزددر چنین باد مرادی این قدر کاهل چرا
۴
صید مطلب تا کنی بگریز از خود همچو تیرچون کمان حلقه برخود این قدر مایل چرا
صفحهٔ ۱ از ۲