خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۳۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل چو او خواهد شود، بنگر خیال خام را؟سرو حرف قد زند پیشش، ببین اندام را
۲
می کند کیفیت آن چهره، یک سر جام راپخته سازد آتش لعل تو، حرف خام را
۳
جنگ آن بدخو، مرا از جان شیرین خوشتر استکرده باطل شهد آن لب تلخی دشنام را
۴
مدعا از دل برون کن، تا برآید مدعاشد نگین با نام، تا افگند از خود نام را
صفحهٔ ۱ از ۲