خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرفتم در نظر، هر جا شدم، آن قد موزون راخیابان کردم از یک سرو، بر خود کوه و هامون را
۲
مربی گر نباشد آفتاب طلعت لیلیکه میسازد نگین حلقه اطفال مجنون را
۳
تلاش خودشناسی، شیوه آزادگان باشدنظر بر اصل خود باشد ازین رو بید مجنون را
۴
لبالب میشوم، از حسرت لب بر لبش سودنچو بر هم می‌گذارد شوخ من، لب‌های میگون را
صفحهٔ ۱ از ۲