خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دوست می سازد تواضع دشمن دیرینه راخاکساری میکند جاروب گرد کینه را
۲
نشکنی تا خویش را، از دوست کی یابی نشان؟هست پیچیدن کلید قفل این گنجینه را
۳
تا بروی ما بگوید حرف مردن مو به موکرده پیری روکش ما، هر نفس آیینه را
۴
تر چو می گردد نمد، از تیغ تیزش باک نیستگریه جوشن کرده بر ما خرقه پشمینه را
صفحهٔ ۱ از ۳