خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۷ - در وصف بهار و ستایش شه سریر امامت حضرت رضا«ع »
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بهار آمد و، آفاق را سحاب گرفتز سایه، چهره ایام آفتاب گرفت
۲
هوا، زمین و زمان را ز گرد کلفت شستبهار، بهر جنون خوش گلی در آب گرفت
۳
چنان عزیز نگردید غم که از شادیبه وام گریه تواند کس از کباب گرفت
۴
بداد دردسر روزگار، دی چندانکه خون لاله بهار از رگ سحاب گرفت
صفحهٔ ۱ از ۱۲