خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۲ - در آفرین یکی از بزرگان
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای فروزان اختر اوج بزرگی کز شرفمیکند کسب معارف از فروغت روزگار
۲
دیده ایام روشن، صبح فیروزی دمید!دانه امیدها را مژده، کآمد نوبهار!!
۳
از پی تعظیم پیک این بشارت، دور نیستخلق عالم را اگر خیزد ز خاطرها غبار
۴
شد علمها از دعای خسروان دوران بلندلشکر اهل دعا را، چون سپهبد شد سوار
صفحهٔ ۱ از ۸