خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۷ - پند
مقطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غم همسایه خود خور که از آزادگیستبر سر سایه خود بید صفت لرزیدن
۲
شاه کامی کندت خانه دل زیر و زبرخانه غنچه خرابست ز یک خندیدن
۳
هرگز از سنگ جفا کم نشود شورش عشقترک شوری ننماید نمک از ساییدن
۴
نشود کیسه وسعت تهی از دست کرمکی شود پرتو خورشید کم از تابیدن؟!
صفحهٔ ۱ از ۱