خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۷ - تاریخ زیبا بنائی
ماده تاریخ
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در این نیکو بنای دلگشا، از لطف حق هرگزمبادا خاطرت از روزگار اندوهگین یارب
۲
بدینسان کز زمین برخاست این دلکش بنا، دایمدر او تخم امید از خاک بر خیزد چنین یارب
۳
در او جمعیت دلها، شود جاروب گرد غمدر او پیوسته با عیش و طرب باشی قرین یارب
۴
گره از ابرو گشاید گرچه چون ناخن خم طاقشترا از غم گره هرگز نیفتد بر جبین یارب
صفحهٔ ۱ از ۲