خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۵۲ - در تهنیت و تاریخ بنائی سرود
ماده تاریخ
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوش این دلگشا منزل پرصفاکه عیش کهن گشت در وی جوان
۲
از آن طاق آن را خمیده است قدکه روبد غبار از دل ساکنان
۳
گر این نیست، هر طاق او صیقلی استبرد زنگ تا از دل دوستان
۴
بود گرچه بس مختصر، لیک هستسراپا نمک همچو لعل بتان
صفحهٔ ۱ از ۶