خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۶۱ - تاریخ میر دیوانی زینل خان
ماده تاریخ
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شاهنشه دین پرور، دارای سلیمان فرآنکو بودش بر در، پیوسته شهان را رو
۲
گردیده ز بس کوته، دست ستم از بیمشبر خویش صبا لرزد، از گل چو ستاند بو
۳
جودش ز جهان از بس، آیین طلب افگندبر گوش غریب آید، از فاخته هم کوکو
۴
از بس که خوش است از وی، هر شش جهت عالمآیینه از این داغست، از بهر چه شد یکرو؟!
صفحهٔ ۱ از ۳