خلوتی با واعظ قزوینی
شمارهٔ ۱۳ - مثنوی سفرنامه مازندران واعظ و تعریف شهر اشرف و مدح شاه عباس ثانی
مثنویات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
شبی کز پی نبود آه سحرگاهاز او طول أمل وامانده در راه
۲
شبی تاریکتر از روز فرقتز دلگیری سراسر شام غربت
۳
ز بس تاریکی، آنشب از غم دلدویدن بر سر شکم بود مشکل
۴
ز ظلمت ناله ام بس دست و پا کردز دل یک عقده نتوانست وا کرد
صفحهٔ ۱ از ۴۳